( 1 ) 58 نامهء منذر به پيامبر - صلّى اللّه عليه و سلّم ابن طولون ش 2 ( 2 ) ؛ ابن سعد ، ج 1 / 2 ص 19 ( ش 9 ، 1 ) ؛ عبد المنعم خان ش 101 ؛ ابن قيم ، 3 / 61 ؛ زيلعى ش 8 / 3 ؛ زرقانى ، 2 / 351 . پس از عنوان : اى پيامبر خدا ! من نوشتهء توبه مردم بحرين را خواندم ؛ شمارى از ايشان به اسلام دل بسته و شيفتهء آن گشته و بدان گرويده‌اند ؛ و شمارى ديگر ، آن را خوش نداشته‌اند . در كشور من ، زردشتيان و يهود زندگى مىكنند . در اين باره ، فرمان خويش را اعلام دار . ( 2 ) 59 نيز نامهء پيامبر ( ص ) به منذر ابو يوسف ص 75 ؛ ابو عبيد ، ش 51 ، قلقشندى ، 6 / 376 ، بلاذرى ص 80 - 81 ؛ طبرى ص 1600 . مقابله كنيد : عبد المنعم خان ش 104 ؛ ابو عبيد ، ش 68 وى آن را به اسد عمان از مردم بحرين نسبت داد . نيز بنگريد : پيمان شمارهء 53 / الف ، پيش از اين نامه ؛ بث 4 / 417 ، ابن اثير گفته است : ابن منده و ابو نعيم آورده‌اند : كسى كه چون ما نماز گزارد ، به قبلهء ما روى آورد و از گوشت حيوان سر بريدهء ما بخورد ، وى مسلمان است . به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر از محمّد فرستادهء خدا به منذر بن ساوى : درود خدا بر تو ، من همراه تو ، خداوند يكتا را مىستايم . پس از ستايش خدا : [ نامهء تو به من رسيد و از محتواى آن آگاه گشتم . پس هر كس نماز ما را بگزارد و به قبلهء ما روى آورد و از گوشت حيوان سر بريدهء ما بخورد ، مسلمان است و در سود و زيان با ما برابر است . و كسى كه چنين نكند ، بايد يك دينار كه برابر بهاى جامه‌اى معافرى ( 1 ) است ، سرگزيت بپردازد . درود و رحمت خدا بر تو باد و خداوند تو را بيامرزد .